Geneza: Battledore and Shuttlecock

Choć dzisiejszy badminton kojarzy się z nowoczesnymi technologiami i niesamowitą szybkością, jego korzenie sięgają tysięcy lat wstecz. Gry polegające na odbijaniu lotki (wykonanej z piór i korka lub suszonych owoców) za pomocą drewnianych paletek znane były już w starożytnych Chinach (Ti Jian Zi), Indiach oraz Grecji. Przez wieki była to jednak zabawa podwórkowa, znana w Europie jako battledore and shuttlecock, polegająca jedynie na jak najdłuższym utrzymaniu lotki w powietrzu bez udziału siatki.

Narodziny w cieniu garnizonu Poona

Prawdziwa rewolucja nastąpiła w połowie XIX wieku w Indiach Brytyjskich. Oficerowie stacjonujący w miejscowości Poona (dzisiejsze Pune) postanowili urozmaicić zabawę, dodając do niej siatkę i wyznaczając pole gry. Tak narodziła się dyscyplina, którą początkowo nazywano po prostu Poona. Gdy oficerowie wrócili do Anglii w latach 70. XIX wieku, zabrali ze sobą sprzęt i zasady, prezentując grę na dworze księcia Beaufort.

Dlaczego „Badminton”?

Nazwa, którą posługujemy się dzisiaj, pochodzi bezpośrednio od posiadłości księcia – Badminton House w Gloucestershire. To właśnie tam w 1873 roku odbył się pierwszy oficjalny pokaz gry, który zachwycił brytyjską arystokrację. Sport stał się tak popularny, że już w 1893 roku powołano Badminton Association of England, a sześć lat później zorganizowano pierwszy turniej All England Open, który do dziś uchodzi za „Wimbledon badmintona”.

Droga na szczyt i dominacja Azji

W 1934 roku powstała Międzynarodowa Federacja Badmintona (BWF) z dziewięcioma krajami założycielskimi (m.in. Dania, Kanada, Anglia). Przez dziesięciolecia sport ten ewoluował z elitarnej rozrywki w brutalnie wymagający sport olimpijski (debiut w Barcelonie, 1992). Choć korzenie są brytyjskie, od lat 70. XX wieku środek ciężkości przeniósł się do Azji (Chiny, Indonezja, Korea Południowa), gdzie badminton jest sportem narodowym, a zawodnicy cieszą się statusem bogów ekranu.